گاهی که نمی فهمی چرا..

یه ساعته از تهران رسیدم. الان هم دارم ناهار می خورم که برم داروخونه. ببخشید که هنوز فرصت نکردم به همه سر بزنم.

+ عصبی که می شم همه بدنم درد میگیره. الان همه بدنم درد می کنه. سرم هم که وحشتناکه. خدا این چهار ساعت داروخونه رو به خیر کنه. دوره چپه شدن فیزیولوژیکی هم نزدیکه و دیگه هیچی...از صبح حسابی از خجالت اشک های نریخته درومدیم.